کره ای ها چطور حتی برا صبحانه نودل یا سوپ میخورن؟؟؟
معده شون چجور به هم نمیریزه؟@-@
ولی انصافا غذاها سالمی میخورن
امشب خوشمزه ترین قیمه نذری رو خوردم و جدا از نذری بودنش یکی از خوشمزه ترین قیمه هایی بود که تا به الان خورده بودم
بعضی ها چقدر کدبانو هستن
پارسال فکر میکردم سال بعد که الان باشه خیلی از مشکلات حل شده
همچنان هیچی حل نشده و فقط من خیلی داغون تر و افسرده تر شدم
یه سریال کره ای دیگه دارم میبینم!!! که البته قبلا وقتی مدرسه ای بودمدوبله شده شو دیده بودم و یه چیزایی ازش یادم مونده بود
که فهمیدم یکی از بازیگرای نقش اصلیش حدوده شش ماه پیش خودکشی کرده،هر بار میبینمش میگم یعنی الان چقدر از بدنش زیر خاک تجزیه شده؟حس عجیبی بهم دست میده که الان دیگه تو این دنیا نیست
# سریال پاستا
امشب برای اولین بار پنیر کبابی رو امتحان کردم
به نظرمطعمش یجوریه که هر کسی شاید دوسش نداشته باشه اما من کنار نودل امتحان کردم و دوسش داشتم دفعه ی بعد هم میخوام ابلیمو بزنمببینم چطور میشه^.^
من هیچگاه انسان کاملی نخواهم بود
قسمت هایی از من، در خانه ای که بزرگ شدم مُرد.
دیروز بعد از مدت ها تو خونه فیله سوخاری درست کردم و یاده دوران کرونا افتادم که همه یه پا اشپز شده بودیم:))

از آدمایی که خیلی راحت بهبقیه انگ خراب بودن میزنن متنفرمممم اینا فقط میخوان با انگ زدن به اینو اون عقده ها و کمبودای خودشونو جبران کنن
چقدر از آرزو بدم اومد،خودش به عنوان یک زن و بعد مادری که دختر داره چطور میتونه انقدر راحت بگه خواهرشوهر دخترم خرابه چون قبلا دوست پسر داشته شوهرش با این وجود چطور اینو گرفته!!!
بعد میگه دختر خودم ازم خیلی شاکیه که بهش سخت گرفتم و نذاشتم قبله شوهر کردنش یه چیزایی رو یاد بگیره یکم روابط اجتماعیش بره بالا
پس بگو چون دختر خودم دوست پسر نداشته وقتی بچه بوده شوهرش دادم الانم دامادم مرد خوبی نیست میخوام به بقیه انگ بچسبونم بلکه عقده ها درونی خودمو کمی کمتر کنم.
زمان دبیرستان یادمه از شبکه فارسی وان یه فیلم کره ای میدیدم که یک نفر زندگی خودشو میکرد با کسی کاری نداشت ولی یه عالمه ادم از اعضای خانواده دوست همکار بر علیه ش بودن و جدا جدا براش پاپوش درست میکردن
اونزمان با خودم میگفتم مگه میشه همه گیر بدن به یه نفر، اونم بی دلیل انقدر اذیتش کنن این فقط واسه تو فیلماست
تا گذشت تو این چند روز یک سریال کره ای میدیدم که تقریبا همچین داستانی داشت و یاده خودم افتادم!!! چقدر همیشه اطرافیانم بیخود و بی دلیل باهام دشمنی میکنن!!! و برام دردسر درست میکنن و جای اینکه من انرژیمو بزارم برای پیشرفت خودم مدام دارم دردسرایی که برام درست میکنن رو با کلی خستگی و سختی خنثی میکنم که خیلی اوقات موفق هم نمیشم. پس فقط ازم مونده یه آدمی که زنده ست ولی روحش مرده:(
هیچی اندازه مردن و تو قبر خوابیدن آرامش نداره