اگه خونه پدری من جایی برای آرامش و رشد بجای مدام فکر کردن به اینکه چجوری تو این خونه زندگی نکنم بود... با توجه به تلاش های زیادم از سن کم در حال حاضر چقدر زندگی سر و سامان داشته ای میتونستم داشته باشم؟
به این موضوع که فکر میکنم هیچی جز آه و سوز و ناراحتی از نهادم‌ بلند نمیشه😞