از تهِ تهِ تهِ قلبم برای خودم دلم یه خونه با وسایل مورد نیازی که هر خونه ای لازم داره میخواد که بعدش با خانواده و فامیل قطع ارتباط کنم

من‌ بمونم با خوشی ها و ناملایمت هایی که زندگی برام داره

فقط خودم باشم برای خودم، وقتم هزینه م فقط برای خودم و چیزایی که دلم میخواد صرف بشه

استرس چیزی که نباید برای من باشه ولی بهم تحمیل میکنن رو نداشته باشم

مزه ی اینکه زندگی فقط حول محور خودم‌بچرخه و فقط دغدغه خودمو داشته باشم بچشم

چیزه زیادیه؟قطعا نه جزو بدیهی ترین های یک زندگیه