من اصلا و ابدا نمیتونم منکر این بشم که همه ی آدما سبک زندگیشون فرق داره طرز فکرشون فرق داره ولی، ولییییی یک طرز فکر رو نمیتونم قبول کنم اونم بچه ی دوم و سوم بدنیا اوردن تو این شرایط فوق بحرانی کشور چون این فقط یه تصمیم شخصی حساب نمیشه آینده و زندگی بچه ای که بدنیا میاد خیلی مهمه و بعد بچه اگه خوب تربیت نشه و نیازاش سرکوب بشه بعدها در آینده به دیگران تو جامعه هم آسیب میزنه و اصلا هم این جمله رو هیچ جوره نمیتونم قبول کنم که لابد شرایطش رو دارن من هر چی آدم میبینم که تصمیم به بچه داری میگیره از خرید وسیله برای بچه و حتی پوشک و شیر خشک میناله خب چه اجباریه؟