حقیقتش من تو فاز عشقو عاشقی نیستم

ولی جدیدا زیاد دیدم کسانی رو که بعد از چندین سال هنوز به کسی که یه زمانی خیلی عاشقش بودن و حالا به هر دلیلی از هم جدا شدن فکر میکنن و حسرت روزایی که داشتنش و حسرت الان که دیگه ندارنش رو میخورن..

مثلاا یه داستان که: دو نفر عاشق هم بودن مادره دختره به شدت مخالفه و همه کار کرد حتی کار به کلانتری رسید و بالاخره جدا شدن دختره کارش به بیمارستانو روان پزشکو دارو کشید پسره انتقام نرسیدنش از بقیه دخترا میگیره

داستان‌بعدی:یک پسر خاله دختر خاله که مادر دختره قبول نمیکنه ازدواج این دو نفر رو..پسره با یه نفر دیگه ازدواج میکنه و الان با سه بچه هنوز به دختر خاله ش فکر میکنه

و یه عالمه از اینجور داستانا تو زندگی واقعی اطرافیانم دیدم..من فکر کنم آدما فقط یکبار نمی ترسن و تمامشون رو برای کسی میذارن و خیلی چیزا رو برای دفعه ی اول تجربه میکنن بعد از تجربه ی اول شاید بترسن و اینکه اگه باز هم همون حس ها رو تجربه کنن چون دیگه تازگی نداره هنوزم مزه عشق اول براشون فرق داره..

ولی دلم میگیره برا اونایی که از هیجا خبر ندارن و با این افراد شکست خورده وارد رابطه میشن در صورتی که طرفشون به یکی دیگه فکر میکنه و حسرت داشتن یکی دیگه رومیخوره